1. Probleem:

Wijdverspreide autofobie/motofobie. We vinden dat de auto/privé-motorfiets beschuldigd wordt van alle kwaden, met name dieselmotoren en SUV's. De nieuwe generatie dieselmotoren vervuilen echter nauwelijks meer (en in ieder geval minder dan een benzinemotor!) en worden nu geaccepteerd binnen de Euro 6-norm. Wat betreft het wereldwijde verbod op SUV's is het absurd, want SUV's zijn niet uniform! Er zijn inderdaad SUV's met kleine tweewielaandrijfmotoren, 4x4 SUV's en zelfs elektrische SUV's! Dit voorgestelde verbod is dus voldoende bewijs van de onwetendheid over de specifieke kenmerken van de automobielsector van politieke besluitvormers, die zich niet kunnen omringen met gekwalificeerde deskundigen.
Het verbod op motorfietsen in steden is ook een aberratie.

 

Oplossingen:

Blijf je verzetten, van voet tot voet, tegen alle anti-auto en anti-motorfiets maatregelen gericht op het verjagen van chauffeurs uit de steden: chicanes, onderdrukking van parkeerplaatsen, verhoging van de parkeerboetes...
Eisen dat er een echt evenwichtig en representatief orgaan van bestuurders wordt opgericht om het verkeersveiligheidsbeleid te sturen (evenals vele andere kwesties met betrekking tot mobiliteit - zie hieronder), in plaats van het over te laten aan de radarlobby's en pseudo-anti-autodeskundigen die de regeringen adviseren. Dit lichaam moet een tegenwicht vormen tegen de anticarpropaganda van autofobe stadspolitici die afgesneden zijn van de werkelijkheid en die geen auto's gebruiken of nodig hebben. Bovenal moet zij constructieve en weloverwogen oplossingen voorstellen voor de vele problemen die de huidige mobiliteit met zich meebrengt.

 

2. Probleem:

de permanente en overdreven stigmatisering van de snelheid. Een auto/motor die loopt, zelfs met 1 km/u, is per definitie snelheid (snelheid: verhouding tussen de lengte van de weg die een mobiel aflegt en de tijd die nodig is om deze af te leggen).
We betwisten ook de ontwikkeling van "flitspalen", die zorgen voor clusters van auto's en een afleiding van de blik naar de snelheidsmeter, ten koste van de aandacht die aan de weg wordt besteed.

 

Oplossingen:

In plaats van bestuurders zich minder verantwoordelijk te laten voelen door blind en zinloos de snelheid te controleren, moeten we alleen die snelheden bestraffen die niet zijn aangepast. Rijden met 51 km/u in plaats van 50 km/u of rijden met 50 km/u om middernacht op een zondag in een zone 30 in de buurt van een school kan niet worden beschouwd als "niet-aangepaste snelheden".
Rijden met 80 km/u in een smalle straat met huizen is duidelijk een "ongepaste snelheid".
Het opleggen van 100 km/u aan de ringweg onder het mom van het beperken van de vervuiling is absurd. Of het verkeer staat stil en het is onmogelijk om 100 km/u te halen, of de weg is vrij en het rijden met 120 km/u is geen probleem en de vervuiling is niet groter dan die van een stilstaande auto met draaiende motor!
Wij eisen dat de snelheidslimieten op een pragmatische en niet-empirische manier worden toegepast, via de instanties die zijn beschreven in punt 1. Wij gaan ervan uit dat de opgelegde snelheden in relatie tot het milieu en de omstandigheden door de gebruikers worden geaccepteerd en gerespecteerd.

3. Probleem:

de stadspolitie mag bestuurders nu beboeten op basis van een eenvoudige visuele beoordeling, op basis van volledig subjectieve criteria.


Oplossing:

wij vragen dat deze toestemming onmiddellijk wordt ingetrokken bij de politie, aangezien deze aan misbruik onderhevig is, zonder dat de beboete persoon enige mogelijkheid heeft om de boete te betwisten.
 

4. Probleem:

belastende woede. ALLE voertuigen die in België aan het verkeer deelnemen, zijn wettelijk gemachtigd om overal heen te rijden en hun eigenaars hebben daarvoor een aantal verplichtingen moeten vervullen: het hebben van een conformiteitscertificaat, het betalen van registratiebelasting, btw, wegenbelasting, verzekeringspolis (belast), certificaat van technische controle (belast) en het betalen van accijnzen en btw op brandstof.

Oplossing:

Pas de belasting aan op basis van een criterium voor het gebruik van het voertuig, en niet op basis van het gewicht, het vermogen of het type auto/motorfiets.
De wettigheid van de relatie tussen het toenemende niveau van de betaalde belastingen en de beperking van het vrije verkeer moet parallel worden beoordeeld. Indien nodig kunnen gerechtelijke stappen worden ondernomen tegen de bevoegde autoriteiten om een billijk evenwicht te herstellen tussen de vrijheid van gebruik en de motorrijtuigenbelasting.

 

5. Probleem:

onbekwame politieke besluitvorming.
 

Oplossing:

wij pleiten voor de oprichting van een netwerk van deskundigen (zie punt 1) die in staat zijn de werkelijke oorzaken van verkeersongevallen objectief te analyseren, ze samen te brengen in een colloquium om de verkeersregels voor de komende 5 jaar vast te stellen (preventie, handhaving, onderhoud en ontwikkeling van het wegennet) en ze via een stemming in de parlementaire organen op te leggen aan de politieke besluitvormers. Dit netwerk moet de bron zijn van de informatie die door de zogenaamde "verkeersveiligheidsinstanties" wordt doorgegeven. De statistieken moeten strikt worden gecontroleerd voordat ze worden gepubliceerd.
 

6. Probleem:

Defecten in het onderhoud van het wegennet en verkeersborden. Verkeersborden en -tekens zijn slecht doordacht, slecht onderhouden, overbelast en volledig verouderd. Veel borden zijn vervuild met schuim of tags, palen zijn niet verzegeld, afgescheurd of slecht geplaatst. Er zijn er vaak te veel in een beperkte ruimte, waardoor ze zeer moeilijk snel te lezen zijn.


Oplossingen:

het Belgische wegennet verkeert in een betreurenswaardige staat, wat leidt tot toenemende onveiligheid. Er moet een meerjareninvesteringsplan worden opgesteld met de hulp van de lokale autoriteiten, die beter in staat zijn om de zwakke punten van de omringende infrastructuur op te sporen.
Wat de bewegwijzering betreft, vragen we de tussenkomst van het panel van deskundigen (zie punt 1) om te beslissen over hun aantal, type en locatie. We vragen ook bijzondere aandacht voor de veiligheid van motorrijders: dubbele rails in krappe bochten, kuiltjesreparaties met antislipapparatuur.


7. Probleem:

verkeersdrempels zijn vaak slecht geplaatst, slecht ontworpen, niet erg zichtbaar en voldoen niet aan de wettelijke eisen. Andere zijn uiterst gevaarlijk, vooral voor motorrijders.
 

Oplossing:

Het is het panel van deskundigen (zie punt 1) dat de gekozen locaties moet valideren en hun conformiteit en mogelijke gevaarlijkheid moet controleren.
 

8. Probleem:

parkeren tegen exorbitante prijzen & in steeds kleinere ruimtes.
 

Oplossing:

In winkelgebieden moet het parkeren op straat gedurende minimaal één uur in de week gratis zijn en in het weekend en 's avonds volledig gratis. Betaalde openbare

9. Probleem:

Frequentie en beschikbaarheid van openbaar vervoer, vooral in plattelandsgebieden.
 

Oplossingen:

In steden moet de toegang tot het openbaar vervoer worden gekoppeld aan ontmoedigend parkeren bij de ingang, maar ook in steden. Dit is vooral belangrijk voor gemeenten die niet door een metronet worden bediend.
In plattelandsgebieden: om het autoverkeer te beperken, moet het aanbod van het openbaar vervoer veel groter zijn dan nu het geval is. Een aanzienlijke verhoging van het aanbod zou een enorme financiële impact hebben op de overheidsfinanciën en zou zeer weinig (of helemaal geen) winst opleveren. Het is dus noodzakelijk om de inwoners van deze gebieden een fiscale en ecologische uitzonderingsoplossing aan te bieden die hen in staat stelt hun auto te blijven gebruiken en tegelijkertijd een steeds restrictiever emissiepercentage te hanteren (de gemiddelde levensduur van een auto in België is ongeveer 8 jaar). Parkeerplaatsen moeten per minuut betaald worden, niet per uur.

10.Probleem:

LEZs economisch bestraffen de meest kwetsbare mensen en ambachtslieden.
 

Oplossingen:

We vragen dat mensen met een bescheiden inkomen of de ouderen, met auto's over het algemeen niet toegestaan in de LEZs, mogen ze gratis in te voeren tot een keer per week (of x keer / maand of / jaar). Dit om hen niet te dwingen om afstand te doen van hun voertuig, met alle moeilijkheden die dit voor hen met zich meebrengt (het kopen van een nieuwe auto, korte ritten vanuit hun huis, enz.).
We vragen ook een moratorium van 5 jaar om de ambachtslieden de tijd te geven om hun auto/vrachtwagen/kleine vrachtwagen af te schrijven, wat hun werkinstrument is.